recensies 16/08//2008

V/A - Full Pupp Presents: The Greatest Tits Vol.1

Dubbel CD met lekkere lome electrohouse, discohouse en zwoele deephouse van Noorse komaf. Scandinavië lijkt een vruchtbare bodem voor veel kwaliteits muziek. Ongetwijfeld wordt er daar ook veel b*gg*r gemaakt, maar daar horen we gelukkig weinig van (behalve op het Eurovisie Song FestiVla). We waren al bekend met het werk van Todd Terje, Prins Thomas en Dikjokke, maar er zijn er dus nog een hoop meer! Misschien moeten we maar een nieuwe term in gaan voeren voor dit genre, want het blijven slechts omschrijvingen van een subcultuur sound. Ik stel voor dat we het Kult House gaan noemen... Maar ja, wie ben ik. Eén cd mixed en één met losse tracks. Eén voor in de auto en één voor je virtual DJ programma. Check hier alvast wat Kult House sounds..

John Tejada - Where

Aan inspiratie en creativiteit lijkt het meneer Tejada niet te ontbreken. Deze van oorsprong Oostenrijkse producer (met vast en zeker 2 paspoorten: Oostenrijks en Amerikaans) heeft muziek dan ook met de paplepel ingegoten gekregen. Moeder geschoold klassiek zangeres en vader dirigent/componist. Zijn muziek is echter wel een tikkie electronischer. Wel hoor je dat z'n composities verre van simpel zijn. Waarschijnlijk heeft kleine Johnny wel over vaders schouder meegegluurd. Ook produceert hij onder andere namen (al of niet in samenwerkings verband zoals in I'm Not A Gun) en dan vaak nog een tikkie dieper! Z'n Tejada producties zijn meestal iets rechter en erg vet geproduceerd. Ook op Where is het weer bingo; de tracks houden over het algemeen het midden tussen diepe minimal en detroit techno. En sommige zijn weer om te huilen zo mooi!


Rory Hoy - Cosmic Child

Enigszins opvallend is het wel, dat Rory Hoy's debuut album op het Howlin' label (van Freddy Fresh) uitkomt. Doorgaans zijn de releases op Howlin' niet echt zo trippy. Dát het album is uitgebracht is in elk geval erg fijn. Af en toe is het een reisje terug in de tijd. Triphop zoals op deze cd wordt er sinds de jaren negentig nog maar weinig gemaakt. Vele jazzy tunes en samples. Zelf noemt-ie het chillout en ambient breakbeats. Op zijn myspace (klik) kan je het al ff checken. Zie je meteen dat hij al een aardig ouevre heeft in andere disciplines..

recensies 25/07//2008

The Bug - London Zoo

Na rondzwerven op verschillende labels heeft The Bug een thuis gevonden op het oer engelse label Ninja Tune. Ninja Tune is duidelijk niet bang zijn grenzen te verleggen. Behalve een paar verdwaalde dub gelardeerde tracks van Roots Manuva, Amon Tobin en DJ Vadim waagden ze zich nog niet z diep in de dubsounds. Met grote namen in de gastvocalisten lijst: o.a. Tippa Irie & Warrior Queen. Trage, moddervette beats, ragga vocalen en uitstapjes naar de dubstep! Dancehall met een erg ruw randje zullen we maar zeggen. Natural ganja! Download hier een mix van het album door Kode9

V/A - An England Story

Het souljazz label staat bekend om zijn voortreffelijke verzameling reggae, dub en roots compilaties. Of het nu nuskool of old skool betreft, Souljazz doet er iets mee! Het lijkt als of ze alle keldertjes in Jamaica hebben mogen doorzoeken en toeëigenen. Deze verzamelaar (2cd's lang) neemt je mee op een tijdreisje door de Engelse geschiedenis van de MC. Grote namen als Tenor Fly, Top Cat en ook de jongere garde als Roots Manuva en Skibadee komen volop aan de mic. Een prachtig document en ook nog eens een echte dancefloor killah....
Check hier een voorproefje

Unkle - End Titles.. Stories For Film

Voor wie het nog niet had kunnen raden, bevat dit album vooral heel veel film(ische) muziek. Niet voor bij een film trouwens. Wel heel clever in een limited edition DVD doosje verpakt. Natuurlijk vergezeld van een 12 bladzijden tellend booklet met vooral veel artwork. Na de prachtige limited lp versie van het vorige album nu dus ook een special voor de digitale verzamelaar. En dan hebben we nog steeds niets over de muzikale inhoud gezegd behalve dat het nietr bij een film hoort. Toch als je bij het beluisteren van dit album je ogen sluit, begint de film haast als vanzelf. Arthouse welteverstaan en niet met al te blijde boodschappen. Unkle snijdt door de ziel en weet als geen ander triphop met heavy gitaren te combineren. En hoewel misschien niet bedoeld verleiden enkele interludes(?) in de vorm van zware vioolpartijen een smile op je gezicht en waan je je opeens in een scene waar het knooppunt van de film zich afspeelt...

The Herbaliser - Same As It Never Was

Herbaliser heeft het Ninja Tune nest verlaten en keert terug naar de wat meer rootsy funk sound. Deepfunk met hier en daar een mondje rap, maar vooral rauwe funk vocalen. Mooie productie die het midden houdt tussen zeer open klinkende opnames en sixties studio werk. Veel blazers die lekker om het ritme heen spelen. Ooit maakte Herbaliser al een album onder de naam Herbaliser Band, waarmee ze een "live" studio album maakten. Dit album was (zeer terecht) in no time uitverkocht! Met dit nieuwe album lijken ze daar een vervolg op te hebben gemaakt. En dat is een erg goed idee, al was het alleen maar omdat er weer veel interesse is voor eigenzinnige en originele (deep) funk..

Dan Le Sac vs. Scroobius Pip - Angles

Thou Shallt Always Kill is wellicht de underground èn YouTube hit van het afgelopen jaar. Lowfi overstuurde elctronic pop. Erg vermakelijk en zeker een cd lang boeiend. Na wat singles op verschillende labeltjes hebben ze nu een stekkie bij SundayBest gevonden. De verwachtingen zijn hooggespannen na alle mediaaandacht rond het hitje. Tot zover zijn de geluiden positief! Her en der doet het album aan oude Streets nummers denken, maar dat zou ook aan het accent kunnen liggen...

Dosh - Wolves and Wishes

Dosh heeft al vier albums op z'n naam staan waarvan de laatste waarschijnlijk het meest "sophisticated" is. Het leuke is dat je (helaas) niet kan zien hoe hij de muziek maakt. Dosh is namelijk een loop artist. Wat betekent dat hij loopjes maakt van de dingen die hij speelt en daar dan weer op meespeelt. Als je op de foto van de cd/lp hoes rechts klikt, kan je een video zien van hoe dit in z'n werk gaat. Dosh laat horen dat hij z'n opleiding voor jazz muzikant niet voor niets heeft doorgeworsteld. Volop genieten dus..

Seelenluft - Birds And Plants And Rocks And Things

Een alomvattende titel van onze levende planeet en dan begint het album met een cover van America's "Horse with no name". Hmm tja, wat moet je dan denken. Gelukkig gaat het dan snel de goeie kant op. Pop en een beetje electro met echte instrumenten en zo... In elk geval zijn ze van het dance padje af...

Tetine- Let Your X's Be Y's

Deze van oorsprong Braziliaanse artiesten hebben zich in het jaar 2000 in de UK gevestigd. Een nieuwe eeuw, een nieuwe start? Eigenlijk zijn het alround kunstenaars en ze doen in hun muzikale uitstulpingen dan ook geen water bij de Caipirinha. Eerder waren ze al verantwoordelijk voor een Baile Funk verzamelaar. Nu dus (weer) een album van eigen hand. Muzikaal een soort crossover van favela booty beats, new wave disco en electronics! En probeer je daar maar een voorstelling van te maken. In elk geval relatief gevarieerd en zeer luisterbaar..

Nicole Willis and The Soul Investigators - Keep Reachin' Up REMIXED

Deze bijzonder soulvolle zangeres heeft een gouden keeltje. Alle hier geremixte nummers hadden het eigenlijk niet nodig om te worden aangepakt, maar toch is dit een erg mooi project geworden. Niet dat de tracks er beter van zijn geworden, maar wel anders! En da's natuurlijk ook niet erg gek als je mensen als Mr.Scruff, Aaron Jerome, The Dynamics, Afronaut en Lack of Afro onder je vriendenkring mag scharen. Alle verhaspelde nummers zijn dan ook erg dik! Mijn persoonlijke favoriet: Mr.Scruff's rollende drummetjes op If This Ain't Love... (maar die kon toch al niets fout doen)